احمدی، م. (۱۳۹۲). مبانی و فلسفه تربیت. تهران: سمت.
افتخاری، جابر، حصاری، مهین و رضاییفرد، اکبر. (۱۴۰۳). بررسی دیدگاه طبیعتگرایان به تربیت و عوامل مؤثر بر آن با تکیه بر اندیشههای روسو. فلسفه غرب, ۳(۱)، ۱–
امیری، مهدی. (۱۳۹۴). بررسی تطبیقی آموزش و پرورش در دو مکتب طبیعتگرایی و اسلام؛ ویژگیها و عناصر برنامه درسی. آموزش پژوهی نوین, ۱(۳)، ۷۷–۱۰۰.
باربور، ایان. (۱۳۹۲). علم و دین (ترجمه پیروز فطورچی). تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
بیابانکی، سید مهدی. (۱۳۹۷). امکان طبیعتگرایی در علم. دوفصلنامه علمی–پژوهشی علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۸(۲)، ۱–۱۷.
پاپینو، دیوید. (۱۳۹۵). طبیعتگرایی (ترجمه حسن امیریآرا). تهران: انتشارات ققنوس.
بیکرانبهشت، ح.، و شیخرضایی، ح. (۱۳۹۸). هستیشناسی، روششناسی و رابطهی آنها در طبیعتگرایی فلسفی. فصلنامهی جاویدان خرد، ۱۶(۳۶)، ۷۱–۹۰.
تالیافرو، چالز. (۱۳۸۲). فلسفه دین در قرن بیستم (ترجمه انشاالله رحمتی). تهران: دفتر پژوهش و نشر سهروردی.
حجازی، سیده مهلا، زنجانیزاده اعزازی، هما، و استعلاجی، علیرضا. (۱۴۰۱). واکاوی چالشهای نظام آموزش و پرورش ایران در حوزه انتقال دانش. فصلنامه مطالعات روانشناختی نوجوان و جوان، ۳(۲)، ۳۲۷–۳۴۱.
خدامی، لیلا ، شاقول، یوسف و صادقی،رضا (1402).بررسی مفهوم دهن و جایگاه عقل نزد هیوم در باور به علیت با رویکرد طبیعت گرایانه ،تبریز،مجله پژوهش های فلسفی،17(43)، 695-714.
حسنوند،فهیمه؛حسنوند،حلیمه؛یوسفوند،بتول؛اصغریان،افسانه؛ محمدیانی، کلثوم (۱۴۰2). مطالعه تطبیقی استانداردهای آموزش علوم در ایران و کشورهای موفق در آزمون TIMSS.
حسینی، محمد، و غلامی، رضا. (۱۴۰۰). ناتوانیهای نظام آموزش در پرورش تفکر انتقادی. فصلنامه نوآوریهای آموزشی، ۱۹(۴)، ۸۵–۱۱۰.
حیدری، حسین، مرادی، اسدالله، وجدانی، فاطمه، و دسته، مهدی. (۱۳۹۰). بررسی و شناسایی مسائل و چالشهای آموزش و پرورش در ایران. فصلنامه پژوهشهای آموزشی، ۸(۲)، ۴۵–۶۴.
دیویی، جان. (۱۳۸۲). تجربه و آموزش و پرورش (ترجمه سیداکبر میرحسینی). تهران: نشر کتاب.
روسو، ژان ژاک. (۱۳۹۶). امیل (ترجمه عنایتالله شکیباپور). تهران: انتشارات دنیای کتاب.
سارانی، فاطمه، عسگرپور نعمتآباد، زهره، صبور، محمدمحسن، و عبداللهیان شلمانی، سیدمهدی. (۱۴۰۲). بررسی ضعفها و مشکلات سیستم آموزشی ایران. مجموعه مقالات دومین کنفرانس ملی مطالعات خانواده و مدرسه.
ساعدپناه، فرزانه. (۱۴۰۲). راهکارها و چالشهای مؤثر بر یادگیری در آموزش علوم تجربی در مدارس ایران. مجموعه مقالات سومین همایش ملی آموزش علوم تجربی.
شاکرین، حمیدرضا. (۱۴۰۱). بررسی انتقادی همپیوندی طبیعتگرایی و علم. فصلنامه تحقیقات بنیادین علوم انسانی، شماره پیاپی ۲۶، ۶۷–۸۵.
شعارینژاد، علیاکبر. (۱۳۹۲). فلسفه آموزش و پرورش. تهران: انتشارات امیرکبیر.
شعبانی، حسن. (۱۳۹۷). روشها و فنون تدریس. تهران: انتشارات سمت.
صیاد، مهدی، معدنپور، محمدمهدی، و اصلروستا، علیرضا. (۱۴۰۳). شناسایی و تحلیل موانع ارتقای کیفیت آموزش علوم تجربی در مدارس ایران. مجموعه مقالات اولین همایش بینالمللی معلمان استعدادیاب و فرهنگساز.
فتحیزاده، مرتضی. (۱۳۹۲). طبیعتگرایی علمی و فراطبیعتگرایی دینی. پژوهشهای علم و دین، (۸)، ۱۱۱–۱۲۸.
فرمهینی فراهانی، محسن. (۱۳۸۴). اصول و فلسفه تعلیم و تربیت. تهران: جهاد دانشگاهی تهران.
کاردان، علیمحمد. (۱۳۹۷). سیر آراء تربیتی در غرب. تهران: انتشارات سمت.
گوتک، جرالد ال. (۱۳۸۴). مکاتب فلسفی و آراء تربیتی (ترجمه محمدجعفر پاکسرشت). تهران: سمت.
محبان، م.، قائدی، م.، دهشیری، م. ر.، و کاوهپیشقدم، م. ک. (۱۴۰۱). ارزیابی چالشهای نظام آموزش عالی ایران بعد از انقلاب در فرآیند سیاستگذاری و تصمیمسازی علمی و اجرایی. جامعهشناسی آموزش و پرورش، ۱۰(۲)، ۲۸۴-۲۹۴.
نریمانی، نیما. (۱۴۰۰). طبیعتگرایی روششناختی در علم. دوفصلنامه علمی–پژوهشی، ۱۱(۱)، ۲۵۳–۲۷۸.
نقیب زاده ،میرعبدالحسین(1403)نگاهی به فلسفه آموزش و پرورش،انتشارات طهوری.
Bunge, M. (2001). Scientific Realism: Selected Essays of Mario Bunge. Amherst, NY: Prometheus Books.
Dewey, J. (1925/1981). Experience and Nature. In J. A. Boydston (Ed.), The Later Works of John Dewey, Vol. 1. Carbondale: Southern Illinois University Press
Dewey, J. (1938). Logic: The Theory of Inquiry. New York: Holt.
Dewey, J. (1938). Experience and education. New York: Macmillan.
Galparsoro, J. I., & Cordero, A. (Eds.). (2013). Introduction: Naturalism and philosophy. In Reflections on Naturalism (p. 1). Rotterdam: Sense Publishers.
Griffin, D. R. (2000). Religion and scientific naturalism: Overcoming the conflicts. Albany, NY: State University of New York Press.
Griffin, D. R. (2010). Scientific naturalism: A great truth that got distorted. Theology and Science, 1, 9–30.
Haught, J. (2006). Is nature enough? Meaning and truth in the age of science. Cambridge: Cambridge University Press.
Kim, J. (2003). Physicalism, or Something Near Enough. Princeton: Princeton University Press.
Kornblith, H. (2002). Knowledge and Its Place in Nature. Oxford: Clarendon Press.
Nagel, E. (1961). The structure of science: Problems in the logic of scientific explanation. New York: Harcourt, Brace & World.
Papineau, D. (2009). Naturalism. In The Stanford Encyclopedia of Philosophy. Retrieved from
Parker, F. W. (1894). Talks on pedagogics: An outline of the theory of concentration. New York: E. L. Kellogg.
Psillos, S. (1999). Scientific realism: How science tracks truth. London: Routledge
Quine, W. V. O. (1969). “Epistemology Naturalized.” In Ontological Relativity and Other Essays. New York: Columbia University Press
Scheffler, I. (2005). Israel Scheffler interviewed by Harvey Siegel. Journal of Philosophy of Education, 39(4), 648–659
)